خورشید من

عاده یعنی عادل ... دخترم امروز کلمه جدیدی را تلفظ کردی عادل عمویت را صدا کردی . فدای زبانت

ای که با آمدنت زیباترین لحظه عمرم را رقم زدی . ای که با آمدنت عطر زندگی بوی دگری یافت . ای که با شکوفایت سپیدی رنگ روشنتری گرفت . ای که با همدم شدنت وا ژه هاجلوه ای دگر گرفت. ای بهترین ارمغان زندگی با آمدنت به من آموختی زندگی با عشق گذر لحظه ها نیست بلکه عطر وبوی دگرست . فرزند نازنینم ! مرا رفتنیست و تو خواهی زیست من فرشته نبودم اما تا آنجا که در توانم بود تلاش کردم انسان باشم وتو هم دلبندم اینچنین باش .... اما تا به چرخش دورانم این آرزوها را برایت خواهانم . برایت از طلا تختی وراهی رو به خوشبختی برایت عمر نوحی را وقار همچو کوهی را برایت صبر ایوبی را حیات مملو از خوبی...

عقربه ساعت که از نه ونیم به آنطرفتر می چرخد هلیای من هم با عقربه ها می چرخد تلو تلو می خورد حواسمان باشد در امان است اما بد به حال وقتیکه مهمان داشته باشیم و عقربه کمی نزدیک به یازده شب بخرچد!دیگر با وجود ماهم در امان نیست به میز می خورد و چشم چون دریایش کبود می شود  و مرا در هاله ای از غم فرو می برد .   ...

در توانم نیست هم مرد باشم هم زن !  مادرم را حال درک می کنم هرگز او نتوانم شد . از خرید تره بار بازگشته ایم خرید ها را در جایشان می گذارم هلیا نیست . به دنبالش می گردم جان مادر ! گوشه ایی نشسته از بین میوه ها موز را انتخاب کرده و مشغول له کردن موزها به همان شیوه مادر ست . نازکترینم لیوان و چنگالت را چگونه از ظرفشویی برداشتی ؟ مادر به قربان هوش و ذکاوتت! نوش جانت ... ...

مرد من ! خوب شو . به خاطر خدا دوباره سلامت شو  . این چند روز مرا در خود غرق کرده  . غرق در خستگی و تکاپوی درد گردنت . حتی رانندگی هم آزارم می دهد . بهترینم سلامت باش ... به خاطرم مواظب خودت باش ...

گاهی مسیر جاده به بن بست می رود گاهی تمام حادثه از دست می رود گاهی همان کس که دم از عقل می زند در راه هوشیاری خود مست می رود گاهی غریبه ای که به سختی به دل نشست وقتی که قلب خون شده به شکست می رود گاهی کسی نشسته که غوغا به پا کند وقتی غبار معرکه نشست می رود اینجا کسی برای خودش حکم می دهد آن دیگری همیشه به پیوست می رود وای از غرور تازه به دوران رسیده ای . وقتی میان طایفه ای پست می رود هر چند مضحک است و پر از خنده های تلخ ! برما هر آنچه لایقمان هست می رود این لحظه ها که قیمت قد کمان ماست تیریست که بی نشانه به شصت می رود بیراهه ها به مقصود خود ساده می رسند اما مسیر جاده یه بن بست می رود ...

عصر غم انگیز جمعه . سراسر دلتنگی و انتظار ! دخترک زیبایم را به دیدار خانواده پدری برده ام . این سنگهای مقابل درب خانه می تواند اندکی ما را سرگرم کند . هلیا را بدون کفش بر روی این سنگها حرکت می دهم تا معنای زبری و برآمدگی سنگها را بفهمد . رهایش می کنم تا کودکی کند همانکونه که خودم در خاک می غلتیدم بازی می کردم . آرام جانم پاهایت راه درازی از زندگی را در پیش دارد بگذار قوی باشد ... به حیاط باز می گردیم . . کوچک اما دختر روح گشاده ام پا در کفش بزرگتر می کند می خواهد راه برود همه مواظب اویند اما من مواظب کودکیش هستم . می خواهد همه چیز را امتحان کند . کودکی کن !مادر در پس توست . هوادارت در مقابل همه ج...